Άρθρο από κ. Αντώνη Δρόσο

Άρθρο από κ. Αντώνη Δρόσο ( antony_drossos@yahoo.gr ), τον οποίο ευχαριστώ θερμά

Ο νεοέλληνας συνέχεια, απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, «στήνεται». Σε 10 λεπτά του λένε θα είμαστε
εκεί κι έρχονται σε τριάντα. Σε δέκα μέρες θα σου στείλουμε τα χαρτιά. Και τα χαρτιά έρχονται σε δέκα
μήνες. Στις εννιά θα έρθει ο γιατρός στο ιατρείο κι εκείνος φτάνει στις
δέκα, με πρησμένα μάτια και κατάκοπος απ’ τον ύπνο.
Στη συνείδησή του Έλληνα άρχισε σιγά, σιγά να αμβλύνεται το
αίσθημα του χρόνου και με την καθημερινή επανάληψη του
φαινομένου, να διαμορφώνεται η νέα διάστασή του. Ένας νέος
αντίστοιχα κώδικας επικοινωνίας δημιουργείται.
Καθημερινά καταγράφεται στο υποσυνείδητο και στον γονιδιακό
του εξοπλισμό ότι, η χρονική διάρκεια των δέκα λεπτών είναι αυτή των
τριάντα και επομένως, όταν λέμε δέκα λεπτά,
εννοούμε την «{πραγματική» τους «ελληνική»
τιμή: Τα δέκα λεπτά ΣΤΗ ΧΏΡΑ ΜΑΣ, σε
κανονικές συνθήκες, ΕΧΟΥΝ ΙΣΟΤΙΜΙΑ
30 ΠΕΡΙΠΟΥ ΛΕΠΤΩΝ και σε περιόδους
«υποτίμησης», οι διαφορές αυξάνονται, όπως
περίπου συμβαίνει και με τα νομίσματα.
Στην Αγγλία, που βρίσκεται συμπτωματικά
στον πρώτο μεσημβρινό της γης, τα δέκα
λεπτά είναι δέκα. Ο Άγγλος ζει καθημερινά την πραγματική διάσταση
του χρόνου.Στο δικό μας μεσημβρινό συνειδητοποιούμε, μέσα
από την καθημερινή πρακτική και εμπειρία, μέσα από το διαρκές
«στησιμοπερίμενε», ότι ο χρόνος έχει άλλη διάσταση. Η εμπειρία
αυτή επαναλαμβάνεται από «πρωίας μέχρι εσπέρας», γίνεται
συνηθισμένο φαινόμενο στην καθημερινή πρακτική και η συνήθεια
αυτή εξελίσσεται σε έξη, σε εξαρτημένο αντανακλαστικό, όπως θα
έλεγαν οι μπεχαβιουριστές. Γίνεται δεύτερη φύση.
Έτσι ο Νεοέλληνας, με τον καιρό, έχασε το χρονικό του προσανατολισμό και έγινε ένας «ασυνεπέ-
στατος- συνεπής» γιατί πίστεψε πως όντως, τα δέκα λεπτά έχουν τη διάρκεια της καθημερινότητας.
Αν κάτι γίνει στην ώρα του, αν κάποιος έρθει στη συνάντηση ακριβώς στην ώρα του, κατάπληκτοι και
βιαστικά οι άλλοι κοιτάζουν τα ρολόι τους και ανήσυχος κάποιος αναφωνεί : «Πολύ νωρίς ήρθες». Έπαθε
δηλαδή ο άνθρωπος αυτό που έπαθαν οι πέντε πίθηκοι από τους επιστήμονες ερευνητές στο κλουβί.

Η Κυτταρική Μεμβράνη

Δομή και λετουργία




Παθητική Μεταφορά



Ενεργητική Μεταφορά



Ενδο-Εξω Κύττωση

Φωτοσύνθεση

Αμινοξέα και Πρωτείνες

Το DNA

Παρακολουθείστε πώς γίνεται η σύνθεση μιας πρωτείνης στο κύτταρο.

Για να αλλάξει η Ελλάδα, πρέπει να αλλάξουν οι Έλληνες

• Μιά ομάδα επιστημόνων, έκλεισε πέντε πιθήκους σ' ένα κλουβί. Μέσα στο κλουβί έβαλαν μια σκάλα και στο τελευταίο της σκαλί, μερικές μπανάνες.
• Κάθε φορά που ένας πίθηκος ανέβαινε τη σκάλα, οι επιστήμονες κατάβρεχαν τους υπόλοιπους πιθήκους με παγωμένο νερό.
• Μετά από λίγο, κάθε φορά που ένας πίθηκος ανέβαινε τη σκάλα, οι υπόλοιποι πίθηκοι ορμούσαν και τον ξυλοκοπούσαν.
• Σε σύντομο χρονικό διάστημα, κανένας πίθηκος δεν ανέβαινε πια τη σκάλα, παρά τον έντονο πειρασμό.
• Τότε, οι επιστήμονες αποφάσισαν να αντικαταστήσουν τον ένα πίθηκο.
• Ο νεοφερμένος πίθηκος είχε να αντιμετωπίσει το ξυλοδαρμό των υπολοίπων, κάθε φορά που επιχειρούσε ν' ανέβει τη σκάλα. Έτσι, σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν ανέβαινε τη σκάλα, παρ' ότι δεν ήξερε γιατί...
• Στη συνέχεια, αντικαταστάθηκε και δεύτερος πίθηκος και συνέβη το ίδιο, με τον πρώτο πίθηκο να συμμετέχει στον ξυλοδαρμό του δεύτερου.
• Άλλαξε και ο τρίτος και ο τέταρτος και ο πέμπτος πίθηκος. Η ιστορία επαναλαμβανόταν κάθε φορά.
• Αυτό που είχε απομείνει, ήταν μια ομάδα πέντε πιθήκων, που παρ' ότι κανείς απ' αυτούς δεν είχε δεχθεί ποτέ παγωμένο νερό, συνέχισε να ξυλοκοπά όποιον πίθηκο προσπαθούσε ν' ανέβει τη σκάλα.

Αν μπορούσε κάποιος να ρωτήσει έναν απ' αυτούς τους πιθήκους, γιατί ξυλοφορτώνει όποιον προσπαθεί ν' ανέβει τη σκάλα, τότε ο πίθηκος θα απαντούσε:

"Δεν ξέρω. Έτσι γίνονται τα πράγματα εδώ."

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί συνεχίζουμε να κάνουμε πράγματα με τον τρόπο που τα κάνουμε, ενώ υπάρχει και άλλος τρόπος;

"Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα:

το σύμπαν και η ανθρώπινη ηλιθιότητα.

Και μάλιστα δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο."

Albert Einstein